Prosize kapsule

Italijanski fudbal – koreni popularnosti

| by Olgica Andrić

Iako je prema mišljenju mnogih sportskih analitičara postojbina fudbala Engleska, moramo se pomiriti sa činjenicom da najviše navijača prati italijansku fudbalsku ligu. Da li je razlog za to stvarni kvalitet, tipični italijanski stil igre sa specifičnom težinom na razrađenoj taktici, zbog koje često pobednik biva odlučen u poslenjim trenucima utakmice, ili su u pitanju najpoznatija imena svetskog fudbala, koja zbog visokih zarada postaju „plaćeni vojnici“ nekog od klubova na Apeninskom poluostrvu?

Iron Abs za vas

Pune tribine…

italijanski-fudal1Interpretacije mogu biti različite, a „finalni proizvod“ je uvek isti: prepune tribine na svakom meču, unapred rasprodate godišnje karte već pre početka sezone i veliki broj onih koji plaćaju velike sume kako bi na nekom od digitalnih emitera pratili susrete svog omiljenog tima. U tom kontekstu nezaobilazno je pomenuti marketing, prodaju dresova i suvenira sa znakom najpoznatijih fudbalskih imena i kolektiva: Milana, Juventusa, Rome, Intera.

Tradicija

Svi znamo da su globalni mediji najviše odgovorni za stvaranje kulta italijanskog fudbala. Malo ljudi, međutim, zna da koreni tog sporta ili, bolje reći zabave i strasti, potiču još iz srednjeg veka, kada se igra slična fudbalu igrala na trgovima Firence ili Padove, koje su u to vreme imale status „gradova-država“. Prosečni stanovnik i fudbalski navijač u Srbiji verovatno ne zna da popularnost italijanskog fudbala puno duguje slavnoj reprezentaciji iz tridesetih godina prošlog veka, koja je predvođena legendarnim trenerom Vitoriom Pocom dva puta zaredom postala svetski šampion: 1934. godine i 1938. Ta fudbalska euforija kulminirala je i mnogo decenija kasnije, tačnije 1982. kada je finalni susret Mondijala u Španiji između Italije i Nemačke oborio sve rekorde televizijske gledanosti sa 37 miliona posmatrača. Nesumnjivo je da je italijanski fudbal osvojio srca i nekih mlađih navijača pre tri godine, kada su „Azuri“ osvojili četvrtu titulu svetskog šampiona.

Popularnost igrača

Na nivou klupskog fudbala, iako italijanske ekipe u poslednje vreme ne uspevaju da pariraju do save završnice u Ligi šampiona gigantima poput Mančester Junajteda, Real Madrida, Barselone ili Liverpula, svedoci smo da Italijani u svojim redovima imaju izuzetne pojedince, koji se ne identifikuju s klubom, već se sam klub identifikuje s njima. Bilo ih je i kroz istoriju, a ima ih i danas. Dovoljno je pomenuti Paola Maldinija, čoveka koji je čitavu karijeru proveo u dresu Milana, neprikosnovenog golmana Đanluiđija bufona, ili „Princa Rima“ Frančeska Totija.

©MuškiMagazin

Slični tekstovi

Ostavite komentar